De Rechtbank Midden-Nederland heeft onlangs een belangrijke uitspraak gedaan over het niet verlengen van een arbeidsovereenkomst van een zwangere werkneemster. De werkgever stelde dat haar functioneren de reden was voor het beëindigen van het contract. De werkneemster was ervan overtuigd dat haar zwangerschap daarbij een doorslaggevende rol speelde. Uiteindelijk krijgt zij gelijk — en ontvangt zij een billijke vergoeding.
Feiten
De werkneemster trad op 6 juni 2023 in dienst bij de rechtsvoorganger van Axivate Horeca Services B.V. Haar contract werd in april 2024 met één jaar verlengd tot 6 juni 2025. In augustus 2024 deelt zij mee dat zij zwanger is, waarna zij zich gedeeltelijk ziekmeldt met zwangerschap gerelateerde klachten.
Op 27 november 2024 krijgt zij te horen dat haar arbeidsovereenkomst na 6 juni 2025 niet opnieuw zal worden verlengd. De gemachtigde van de werkneemster maakt hiertegen bezwaar. In december raakt de werkneemster volledig arbeidsongeschikt en gaat zij met zwangerschaps- en bevallingsverlof.
Volgens haar zou het contract wél zijn verlengd als zij niet zwanger was geweest. Axivate ontkent dat en stelt dat het functioneren tekortschoten en dat zij onvoldoende flexibel was.
Signalen die wijzen op ongelijke behandeling
Tijdens de mondelinge behandeling kwamen echter verschillende feiten naar voren die het vermoeden van discriminatie versterken:
- Axivate had nog openstaande vacatures voor dezelfde functie.
- Het contract van een directe collega is wél verlengd.
- Eerdere communicatie over het functioneren van de werkneemster was positief.
- De gestelde functioneringsgesprekken bleken niet schriftelijk vastgelegd, terwijl dit volgens de cao verplicht is.
- Er was zelfs gesproken over een loonsverhoging vanwege goed functioneren.
Deze omstandigheden maken het standpunt van Axivate — dat de zwangerschap geen rol speelde — ongeloofwaardig.
Het verzoek aan de rechter
De werkneemster verzoekt:
- een billijke vergoeding wegens ernstig verwijtbaar handelen,
- een immateriële schadevergoeding wegens schending van haar fundamentele rechten.
Oordeel van de kantonrechter
De kantonrechter stelt vast dat er sprake is van een rechtsvermoeden van verboden onderscheid. De werknemer heeft voldoende feiten aangedragen om te veronderstellen dat zwangerschap een rol speelde bij de beslissing om het contract niet te verlengen. Vervolgens is het aan de werkgever om aan te tonen dat er géén discriminatie was — maar daarin slaagt Axivate niet.
Het verweer over disfunctioneren is onvoldoende gedocumenteerd. Geen verslagen, geen dossiervorming, geen consistentie — terwijl de cao dit wel vereist. Bovendien weegt de positieve beoordeling van haar functioneren zwaar.
Conclusie: Axivate heeft ernstig verwijtbaar gehandeld door de arbeidsovereenkomst niet te verlengen vanwege zwangerschap.
De vergoeding
De kantonrechter kent de werkneemster toe:
- € 15.942,83 bruto vergoeding (gederfd loon tot maximaal één jaar, minus de helft van de ZW-uitkering)
- € 3.000,- immateriële schadevergoeding
De rechter wijkt daarmee substantieel af van het veel hogere oorspronkelijk verzochte bedrag, omdat wordt aangesloten bij het daadwerkelijke inkomensverlies.
Arbeidsrechtelijke vraag?
Heb jij ook te maken met een arbeidsrechtelijk probleem, of wil je advies over jouw situatie?
Neem gerust contact op met Bureau Arbeidsrecht. Wij denken graag met je mee.